کبود » گالری عکس » عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی

عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی

عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی

عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (3) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (1) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (2) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (7) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (6) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (5) عکس اینستاگرام احسان روزبهانی بوکسور حرفه ای + بیوگرافی (4)

احسان روزبهانی (متولد ۲ تیر ۱۳۶۷ در تهران)، مشت‌زن وزن +۸۱ کیلوگرم تیم ملی تیم ایران است. خانواده او اهل شهر بروجرد می‌باشند.

 

او در مسابقات قهرمانی جهانی ۲۰۱۱ که در باکو برگزار شد موفق به کسب سهمیه المپیک تابستانی ۲۰۱۲ شد. او در اولین مسابقه خود در یک سی و دوم جیسون مونروی کلمبیایی را با نتیجه دوازده بر ده پیروز شد. در دومین مسابقه خود در یک شانزدهم مقابل بهرام مظفر از ترکیه به برتری هجده بر دوازده دست یافت و به مرحله یک چهارم صعود کرد. وی در مسابقه بعدی خود در مقابل عادل‌بیک نیازبتوف قزاقستانی قرار گرفت که در پایان با نتیجه سیزده بر ده شکست خورد و از رسیدن به نیمه نهایی این مسابقات بازماند.

روزبهانی در بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون کره جنوبی در نخستین مبارزه خود نماینده بوتان را شکست داد. در دومین نبرد خود به مصاف اولدپ سینگ نماینده هندوستان رفت و با شکست حریفش به مرحله نیمه نهایی راه یافت. در نیمه نهایی با عادل‌بیک نیازبتوف قهرمان المپیک از قزاقستان در سالن بوکس ورزشگاه سئونهاک مبارزه کرد، که این بار همانند المپیک ۲۰۱۲ لندن به نیازبتوف قزاق باخت و به مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون دست یافت.
مقامها و افتخارات احسان روزبهانی

در مسابقات جوانان آسیا ۲۰۰۶ میلادی در کشور هندوستان موفق به کسب عنوان قهرمانی شد. همچنین قهرمانی کشور از سال ۱۳۸۵ تا ۱۳۹۰ را در کارنامه دارد. وی دارنده مدال برنز بازی‌های آسیایی ۲۰۱۴ اینچئون کره جنوبی می‌باشد.

 

مصاحبه با احسان روزبهانی

اصلاً چطور شد که احسان روزبهانی بوکسور شد؟ این همه رشته ورزشی و…

من بچه شیطانی بودم. خیلی زیاد. همه عزا می‌گرفتند وقتی مهمانی می‌رفتیم. برادر من بوکسور بود و دو دوره طلای کشوری دارد. او به باشگاه می‌رفت و من هم همراهش می‌رفتم. وقتی برمی‌گشتم خانه، خیلی زود خوابم می‌برد. به همین دلیل همه خوشحال بودند از اینکه من خوابیده‌ام. خانواده، برادرم را تشویق می‌کردند که احسان را همراه خودت به باشگاه ببر! می‌خواستند از دست من راحت شوند. گذشت و گذشت تا اینکه سال ۸۳ من در نخستین مسابقه جوانان تهران شرکت کردم. البته آن زمان سن من کافی نبود ولی پارتی‌بازی کردم و در مسابقات شرکت کردم. آن زمان سه نفر را زدم و به اردو دعوت شدم. اوایل خیال می‌کردم همه چیز الکی است. از سال ۸۴ یواش یواش وارد مسابقات باشگاهی، تهران، قهرمانی کشور، مدال طلا، دعوت به اردوی جوانان، انتخابی و فیکس شدن در تیم‌ملی شدم. مسابقات هندوستان سال ۲۰۱۱ نخستین تجربه خارجی من بود. اولین سفرم بود. اولین کسی هم بودم که تنها به سفر رفتم. آن زمان ویزای من نیامده بود و بچه‌ها همه رفتند و من کارم شده بود گریه کردن. خیلی تلاش کردم. به خاطر اینکه وزنم را نگه دارم در خانه طناب می‌زدم اما همزمان گریه هم می‌کردم. تا صبح شد و برای من هم بلیت گرفتند. رفتم و اولین بازی‌ام با کاپیتان هندوستان بود. به خاطر اتفاقاتی که افتاده بود عقده‌ای شده بودم. آن مسابقه را ۴۲ بر ۲۰ بردم و شدم پرامتیاز‌ترین بازیکن مسابقات اما بازی فینال را به قزاق باختم، چون تجربه نداشتم.

راهکار بهتری برای مهار تو در خانه نبود؟ کتک زدن و…

اصلاً، هر جا می‌رفتم می‌گفتند احسان آمد. حتماً یک اتفاقی می‌افتاد. یا خودم آسیب می‌دیدم یا دیگران.

در مدرسه چطور؟

هر روز دعوا بود.

پس حسابی دعوایی بودی که بوکسور شدی؟

آن موقع که عشق فقط دعوا بود. البته آن زمان که بوکس بازی نمی‌کردم اما دعوا همیشه بود.

و حتماً نمره انضباطت صفر؟

نه بابا. با همه ناظم‌ها رفیق بودم و همیشه ۱۹ یا بیست می‌گرفتم!

دَرسَت چطور بود؟

کلاً در درس و مدرسه ضعیف بودم اما الان در مقطع کاردانی، معماری می‌خوانم.

چرا معماری؟

چون همه ورزشکاران رفتند سمت تربیت بدنی. حالا دور از شوخی، معماری رشته دوران دبیرستانم بود.

پول و درآمد چطور؟

من هرچه تا امروز درآورده‌ام از حضورم در مسابقات قزاقستان است. در ایران چیزی درنیاوردم. قبل از اینچئون شش ماه حقوق یک میلیونی دادند که…

بعید است که این رقم حتی برای تغذیه شما هم کافی باشد

هزینه ورزش حرفه‌ای زیاد است. این یک میلیونی که می‌دادند هیچ چیز نیست. ورزشکار قزاق ماهی ۷ هزار دلار می‌گیرد. خانه و ماشین هم دارد. در همین مسابقات ستارگان جهان، من ماهی ۱۰ هزار دلار قزاقستان را ول کردم تا در این مسابقات شرکت کنم. آن‌هم به این دلیل که یک نماینده از ایران باشد. هیچ حقوقی ندارد. حتی فدراسیون ما نمی‌دانست من در چه مقطعی هستم. آنها به من می‌گفتند چرا نمی‌روی قزاقستان؟! آقایان بهرامی‌نژاد و احدی در این مدت خیلی به من کمک کردند. دکتر بهرامی‌نژاد که مثل برادرم است. احدی هم همیشه برای من وقت گذاشته. در بازی اول که کسی نیامد وقتی حریفم را بردم تازه فهمیدند که نه بابا مسابقات سطحش بالا‌تر از این حرف‌هاست. من ازبکستانی را بردم که سوم جهان بود. من فرانسه را بردم که همه را می‌کشد.

اشتراک گذاری مطلب
ایمیل شما آشکار نمی شود

نوشتن دیدگاه

تمام حقوق مادی , معنوی , مطالب و طرح قالب برای این سایت محفوظ است - طراحی شده توسط پارس تمز